Hasret Ergül
10-27-2007, 09:26
İnönü Stadı'ndaki seyirci Türkiye'deki insanın ne hissettiğini, neye, niçin tepki gösterdiğini, isyan ettiğini ve ne istediğini o kadar güzel anlattı ki...
Kazanılan zaferden daha çok beni etkileyen, gözlerimi dolduran, tüylerimi diken diken eden tek şey vardı; Beşiktaş taraftarı…
Bir taraftar topluluğu düşünün ki, askeri ücretin 403 YTL olduğu bir ülkede 50-100-150 milyon vererek takımını karşılıksız desteklesin…
Bir taraftar topluluğu düşünün ki, kritik günlerden geçtiğimiz süreçte 70 milyonun sesi olsun…
Bir taraftar topluluğu düşünki, 90 dakika bir an olsun durmadan sesleri kısılıncaya kadar bağırsın, takımının kazanması için elinden geleni yapsın…
Bundan sonra bana kimse dünyanın en büyük taraftarı Liverpool taraftarı demesin…
Star TV’de Marsilya – Porto maçını anlatan spiker arkadaşımız, Marsilya golünden sonra ‘Avrupa’nın en ateşli taraftar grubu çılgına döndü’ dedi.
Duyduklarıma inanamadım…
Bu arkadaş İnönü Stadı’ndaki 30 bin kişiyi hiç görmedi sanırım…
Bundan 2 yıl önce Yunanistan’da Olimpiyakos – Panatinakos maçını izleme fırsatım oldu…
Bu maça gitmemin tek amacı vardı; Dillere destan olan taraftarı ve atmosferi görmekti…
Gittim ve gördüm…
Ama gördüklerim beni hayal kırıklığına uğrattı.
Hayal kırıklığına uğramamın tek sebebi; Yine Beşiktaş taraftarıydı.
Bir İnönü’de olanları bakıyorum bir de Krgyokos’da… Mükayese bile kabul etmem!
Beşiktaş taraftarını kesinlikle incelemek lazım… Yapısını, oluşum şartlarını, manzarasını…
Bir takımın renklerine tutulmak; o takımın yönetimini istifa ettirmek, teknik direktörünü değiştirmeye kalkmak, kötü oynadığı zaman futbolcularını protesto etmek değildir.
Taraftarlık her koşulda takımına destek olmak ve gerektiğinde çarşamba akşamı olduğu gibi futbol aracılığıyla yaşamsal duyarlılıkları ortaya koymaktır.
Oynanan futbolu, sergilenen mücadeleyi anlatmak, yazmak istemiyorum…
Zaten gerekeni herkes yazdı…
Beşiktaş’ın 4 hafta önce oynadığı Denizlispor maçından sonra Ertuğrul Sağlam’a bu oyun sistemi içinde her zaman bir kahraman gerek demiştim…
O maçın kahramanı Tello’ydu…
Bu maçın ise aşık olduğum, Beşiktaş taraftarı…
Fatih ŞAMLIOĞLU
Kazanılan zaferden daha çok beni etkileyen, gözlerimi dolduran, tüylerimi diken diken eden tek şey vardı; Beşiktaş taraftarı…
Bir taraftar topluluğu düşünün ki, askeri ücretin 403 YTL olduğu bir ülkede 50-100-150 milyon vererek takımını karşılıksız desteklesin…
Bir taraftar topluluğu düşünün ki, kritik günlerden geçtiğimiz süreçte 70 milyonun sesi olsun…
Bir taraftar topluluğu düşünki, 90 dakika bir an olsun durmadan sesleri kısılıncaya kadar bağırsın, takımının kazanması için elinden geleni yapsın…
Bundan sonra bana kimse dünyanın en büyük taraftarı Liverpool taraftarı demesin…
Star TV’de Marsilya – Porto maçını anlatan spiker arkadaşımız, Marsilya golünden sonra ‘Avrupa’nın en ateşli taraftar grubu çılgına döndü’ dedi.
Duyduklarıma inanamadım…
Bu arkadaş İnönü Stadı’ndaki 30 bin kişiyi hiç görmedi sanırım…
Bundan 2 yıl önce Yunanistan’da Olimpiyakos – Panatinakos maçını izleme fırsatım oldu…
Bu maça gitmemin tek amacı vardı; Dillere destan olan taraftarı ve atmosferi görmekti…
Gittim ve gördüm…
Ama gördüklerim beni hayal kırıklığına uğrattı.
Hayal kırıklığına uğramamın tek sebebi; Yine Beşiktaş taraftarıydı.
Bir İnönü’de olanları bakıyorum bir de Krgyokos’da… Mükayese bile kabul etmem!
Beşiktaş taraftarını kesinlikle incelemek lazım… Yapısını, oluşum şartlarını, manzarasını…
Bir takımın renklerine tutulmak; o takımın yönetimini istifa ettirmek, teknik direktörünü değiştirmeye kalkmak, kötü oynadığı zaman futbolcularını protesto etmek değildir.
Taraftarlık her koşulda takımına destek olmak ve gerektiğinde çarşamba akşamı olduğu gibi futbol aracılığıyla yaşamsal duyarlılıkları ortaya koymaktır.
Oynanan futbolu, sergilenen mücadeleyi anlatmak, yazmak istemiyorum…
Zaten gerekeni herkes yazdı…
Beşiktaş’ın 4 hafta önce oynadığı Denizlispor maçından sonra Ertuğrul Sağlam’a bu oyun sistemi içinde her zaman bir kahraman gerek demiştim…
O maçın kahramanı Tello’ydu…
Bu maçın ise aşık olduğum, Beşiktaş taraftarı…
Fatih ŞAMLIOĞLU